Inclusiviteit bij evenementen wordt te vaak verward met toegankelijkheid in de fysieke zin: is er een lift, passen er rolstoelen door de deur, zijn er mindervalide parkeerplaatsen? Dat zijn randvoorwaarden: noodzakelijk, maar niet voldoende.
Echte inclusiviteit bij evenementen gaat verder. Het gaat om de vraag: voelt elk deelnemer zich welkom? Voelt elk deelnemer dat dit evenement ook voor hem of haar is bedoeld? Die vraag gaat over het programma, de sprekers, de catering en de muziek. Ze gaat ook over de beelden op de schermen, de taal in de uitnodiging en de sfeer die je uitstraalt.
Organisaties die hun medewerkers- of klantenpopulatie serieus nemen, ontwerpen evenementen die diversiteit weerspiegelen. Niet als politiek statement, maar als kwaliteitseis. Een evenement waar 30% van de aanwezigen zich niet helemaal thuis voelt, levert voor die 30% geen rendement op. Dat is een organisatorisch probleem, geen HR-probleem.
